پنیر رگه‌آبی، پنیر آبی یا بلوچیز (به انگلیسی: Blue cheese) نوعی پنیر است که با کپک آبی پرورده می‌شود. پنیر رگه‌آبی یا پنیر آبی نامی کلی برای انواعی از پنیر است که از شیر گاو، گوسفند یا بز و به کمک کپک پنی‌سیلیوم تولید می‌شود. این نوع پنیر بیشتر در سالادها یا به‌عنوان مزه استفاده می‌شود و طعم مخصوصی دارد. به گفته کارشناسان این پنیر با پسته سرو می‌شود. بسته به نوع پنیر، باکتری را می‌توان در زمان دَلَمه‌بستن اضافه کرد یا اینکه پس از سفت‌شدن پنیر این کار را انجام داد. این پنیر معمولاً در یک روال با دمای کنترل‌شده تهیه می‌شود، مثلاً با استفاده از دستگاه مخصوص. این محصول را می‌توان به‌تنهایی مصرف کرد یا اینکه به‌صورت خردشده بر روی غذا پاشید یا اینکه همراه با غذا گرم کرد تا ذوب شود. از ویژگی‌های پنیر آبی، گرایش عطر و طعم آن به تیزی و شوری است. بوی این پنیر به نوع باکتری و ظرف و قالبی بستگی دارد که در آن رشد می‌کند؛ مثلاً باکتری Brevibacterium linens، عامل بوی اغلب پنیرهای آبی، بوی پا و بوی بدن است.
پنیر رگه‌آبی، پنیر آبی یا بلوچیز
پنیر گودا (به هلندی: Gouda) پنیری تقریباً سفت و زردرنگ است که از شیر گاو درست می‌شود. این پنیر اولین بار در شهر خاودا (گودا) در جنوب هلند ساخته شد و هم‌اکنون در سرتاسر جهان با همین نام شناخته می‌شود. این پنیر یکی از معروف‌ترین پنیرهای جهان است که با رایحهٔ ملایم و گردویی و طعم خوشایندش امروزه در سراسر دنیا طرفداران زیادی پیدا کرده‌است. این پنیر سرشار از کلسیم، پروتئین، فسفر و انواع ویتامین‌ها است که ارزش غذایی آن معادل ۱۲–۱۴ کیلوگرم شیر تازهٔ گاو است. این پنیر به‌صورت خام یا پخته در پیتزا، لازانیا، سالاد، چیزبرگر، صبحانه، سوپ، سس و شیرینی استفاده می‌شود.
پنیر گودا
پنیر چدار (به انگلیسی: Cheddar cheese) نام گونه‌ای پنیر سفت، صاف و زرد یا نارنجی رنگ انگلیسی است که از شیر گاو تهیه‌شده و مورد پسندترین گونه پنیر در بریتانیا می‌باشد. این پنیر نخستین بار در دهکدهٔ چدار واقع در سامرست، انگلستان تولیدشده و نام خود را از این دهکده بر گرفته‌ است. پنیرهای چداری که امروزه تولید می‌شوند، با پنیرهای چدار قدیمی بسیار تفاوت دارند. همچون دیگر گونه‌های پنیر برای بهتر کردن رنگ این پنیر از رنگ‌های گیاهی استفاده می‌شود. رنگ این پنیر را از آناتو که عصارهٔ گونه‌ای گیاه گرمسیری است می‌گیرند و این ماده، رنگ نارنجی مانندی را به پنیر چدار می‌دهد. رنگ خاص این گونه پنیر باعث می‌شود که اگر در جایی نام پنیر را هم رویش ننوشته باشند، افراد تنها با دیدن رنگ پنیر، گونه آن را تشخیص دهند. در کشور آمریکا، به برخی گونه‌های پنیر چدار، رنگی اضافه نمی‌کنند و تحت نام پنیر چدار سفید یا پنیر ورمونت به فروش می‌رسانند.
پنیر چدار
امِنتال یا امِنتالر (به آلمانی: Emmental یا Emmentaler) پنیری است زردرنگ و نیمه‌سخت که خاست‌گاه و مبدأ تولید آن منطقه امنتال در کشور سوئیس است. این پنیر به نام پنیر سوئیسی نیز بویژه در آمریکای شمالی، استرالیا و نیوزلند شناخته می‌شود. امروزه تولید این پنیر محدود به منطقه امنتال نبوده و در فرانسه، فنلاند و باواریا نیز تولید می‌گردد ولی بنام امنتال مُهر و نام‌گذاری می‌شود. طعم آن اومامی و چرب است. در تهیه این پنیر از سه نوع باکتری استرپتوکوک، لاکتوباسیلوس و پروپیونیمباکتریوم استفاده می‌شود. باکتری اخیر پس از مدتی از زمان شروع تولید پنیر، با مصرف اسید لاکتیک و تولید گازکربنیک در درون ماده نیمه جامد باعث تولید حباب‌هایی شده که پس از عمل آمدن و آماده شدن پنیر دلیل سوراخ‌های معروف این پنیر می‌گردد. در رقابت‌های جهانی پنیر که سال ۲۰۱۴ در ویسکانسن آمریکا برگزار شد، پنیر سوئیسی «امنتالر» که از شیر خام تهیه می‌شود، با کسب ۹۷ امتیاز از مجموع ۱۰۰ امتیاز از سوی هیئت داوران به عنوان بهترین پنیر برای این سال انتخاب شد.
امِنتال یا امِنتالر
پنیر مورسیا (Murcia cheese) یک نوع پنیر اسپانیایی است که از شیر بز تهیه می‌شود و منشأ آن منطقه‌ی مورسیا (Murcia) در جنوب شرقی اسپانیا است. در واقع دو نوع اصلی از این پنیر وجود دارد: Murcia al Vino — نوعی پنیر نیمه‌سخت طعمش کمی میوه‌ای و ملایم است. بافت نرم و مرطوب دارد. معمولاً از شیر بز مورسیا اسپانیایی (Murciana goat) درست می‌شود. Murcia Curado — نوع خشک‌تر و رسیده‌ترِ همان پنیر؛ مزه‌اش قوی‌تر و کمی شورتر است. از نظر تغذیه‌ای، این پنیر پروتئین بالا و چربی متوسط دارد و معمولاً فاقد لاکتوز زیاد است، چون در طی فرآیند تخمیر لاکتوز کاهش می‌یابد.
پنیر مورسیا

برای دریافت مشاوره رایگان در خصوص تولید پنیر های اصیل و بین المللی با ما در ارتباط باشید.